Από της ζωής τα μέρη χάθηκαν οι άνθρωποι

Είναι βέβαιο ότι ζούμε σε μια δύσκολη κι ανήσυχη εποχή. Τρομάζει η απουσία κρίσης και θάρρους. Η ζήτηση του εύκολου. Άνθρωποι που θα ΄πρεπε ΄ναι σύμμαχοι, φίλοι, συνεργάτες, βρίσκονται αντιμέτωποι μέσα σ΄ένα κλίμα αλληλοσπαραγμού και φτήνιας που ξεπηδάει από παντού. Κάθαρση δεν υπάρχει. Ίσως η μόνη κάθαρση είναι η γνώση. Η γνώση του τι πραγματικά είμαστε , τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, τι είναι τελικά η ζωή μας, ποια η σχέση μας με τους άλλους και πόσο ο ΕΑΥΤΟΣ άνθρωπος είναι σε θέση να συναντήσει τον ΑΛΛΟΝ άνθρωπο, να βιώσει τη διαδρομή μεταξύ του Εγώ και του Εσύ για να μπορέσει να ξεχωρίσει από τ΄άλλα έμβια όντα του πλανήτη μας και τελικά να μπορεί να φέρει επαξίως την επωνυμία άνθρωπος που θεωρεί ότι είναι.

Φωνές από τα κελιά

Λυπάμαι,αδελφέ μου

Λυπάμαι, αδελφέ μου.
Οι χειροπέδες μου δένουν τα χέρια
Κι ένα σίδερο περικυκλώνει το μέρος που κοιμάμαι.

Λυπάμαι , αδελφέ μου,
Που δεν μπορώ να βοηθήσω τον γέρο,
τη χήρα ή το παιδάκι.

Μη λογαριάζεις τον θάνατο ενός ανθρώπου
σαν σημάδι ήττας.
Ντροπή είναι μόνο
Να προδίδεις τις ιδέες σου
Και να μην μπορείς να υπερασπιστείς
τις πεποιθήσεις σου.
( Γράφτηκε από ένα φοιτητή της νομικής, στο στρατόπεδο του Γκουαντάναμο)
(Στίχοι- καταφύγιο ενάντια στον εφιάλτη της απανθρωπιάς και του μίσους.)
- στίχοι κραυγές απελπισίας κάποιων ανθρώπων πίσω από τα συρματοπλέγματα- Είναι η ανελέητη κριτική ενάντια στους δεσμοφύλακες που τους φέρονται σαν σκουπίδια. Είναι η περιγραφή του εφιάλτη που δεν έχει τέλος. Και πάνω από όλα είναι η κραυγή τους που επιμένει ότι η ψυχή και το μυαλό μένουν ελεύθερα και πολεμάνε την τρέλα των ανθρώπων με ποίηση.
- Ο Τεοντόρ Αντόρνο είχε γράψει κάποτε την περίφημη φράση ότι << να γράφεις ποίηση μετά το Άουσβιτς είναι βαρβαρότητα>> .Εδώ οι κρατούμενοι γράφουν ποίηση μέσα από τα συρματοπλέγματα για να αντισταθούν και να νικήσουν την βαρβαρότητα.
- Όλοι μας καθημερινά με οποιοδήποτε τρόπο πολεμάμε ενάντια στην καθημερινή βαρβαρότητα και φρίκη.
ΟΛΟΙ ΕΛΠΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΧΡΩΜΑΤΙΚΗ.
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΥΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΜΗ ΓΕΛΑΣΤΟΥΝ.